Σάββατο 9 Απριλίου 2011

ΤΟ ΠΑΓΩΤΟ, ΜΙΑ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ Η ΜΗΛΟΠΙΤΑ ΤΗΣ BRITNEY SPEARS - Till The World Ends (official video)



Επέστρεψε αργά το απόγευμα... Χάρηκα που την είδα γιατί θυμάμαι πάντοτε τις δυσκολίες του παρελθόντος.Στον κήπο έπαιζαν τα παιδιά με μπάλες και πέτρες.. Κρατούσε μεταλλικό νερό και ένα τραγούδι...Frapuccino caramel no more!!!
Ο ήλιος έδυε σε μια ροζ, εξωφρενική απόχρωση. Οι μηλιές πετούσαν μήλα στο χώμα...


Θα φτιάξω ζεστή μηλόπιτα με παγωτό..σκέφτηκα.. Χρησιμοποίησα τη συνταγή που μου είχε δώσει, χρόνια πριν, μια γιαγιά σε ένα δάσος στα Ζαγοροχώρια...

ΥΛΙΚΑ για τη γέμιση
8 μήλα σε λεπτές φέτες..
2 κουταλιές της σούπας χυμό λεμονιού
1 κουταλιά της σούπας γάλα (ζαχαρούχο)
1 αυγό (τον κρόκο)
1 κ.γ αλάτι
1 κ.γ κανέλα
Μισό κ.γ μοσχοκάρυδο
1 και μισή κουταλιά της σούπας αλεύρι
2 κουταλιές της σούπας βούτηρο
1 φλυτζάνι ζάχαρη

ΥΛΙΚΑ για την ζύμη 
1 φλυτζάνι βούτηρο
7 κουταλιές της σούπας νερό
2 και μισό φλυτζάνια αλεύρι για ολές τις χρήσεις
1 κουταλιά της σούπας τριμμένο φουντούκι
Λίγο αλάτι
Λίγο πιπέρι


Παγωτό θα πάρω χύμα γιατί βαριέμαι να περιμένω να παγώσει στην κατάψυξη...
Της είπα να περάσει και κάθισε στην άκρη του τραπεζιού... Μύριζε ορχιδέα, βανίλια και είχε δυο σταγόνες ιδρώτα στο μέτωπο. Τα μαλλιά της έμοιαζαν σχεδόν λουσμένα, συνήθως, βάζω ένα κομμάτι μηλόπιτα στην φωτιά, είναι ελαφρώς άλουστα. Χαμογελούσε και μου διηγήθηκε οτι το καινούργιο της video clip μοιάζει με το Cloverfield http://www.youtube.com/watch?v=IvNkGm8mxiM  αλλά σε άλλη ώρα.
Κουνάει το κεφάλι της ελαφρώς, γέρνει στα χορευτικά, βασανίζεται στα φωνητικά αλλά είναι χαρούμενο, ανάλαφρο και ιδανικό στους 21 βαθμούς κελσίου...
Στα σπάργανα του καλοκαιριού και ενώ ο ήλιος έχει κρυφτεί βγαίνουμε στη βεράντα και καθόμαστε στην ξύλινη κούνια. Της φέρνω παγωμένη βυσσινάδα και μου χαμογελάει...Σε λίγο θα φάμε μηλόπιτα της λέω αλλά ξαφνικά... ΜΠΑΜ!!!
Μια πέτρα, μα αυτά τα παιδιά ακόμα παίζουν, περνάει ξυστά απο τα κεφάλια μας και σπάει το τζάμι... Παραλίγο!!!!  



Παρασκευή 8 Απριλίου 2011

EΡΧΕΤΑΙ...Η ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΑΝΔΡΙΑΝΑΣ ΜΠΑΜΠΑΛΗ

Dream a little dream of..music

BACK TO BASICS..LA TRAVIATA (Giuseppe Verdi)

Η ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΩΝ FILM... ''ΕΙΜΑΣΤΕ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ''ΚΑΜΕΝΟΥ''


Ο drummer των FILM Κώστας Μπόρσης απάντησε σε όλα.... 

my persona
Σάββατο βράδυ σε αυτοκινητόδρομο. Ανοιχτά παράθυρα, δροσερός αέρας, άρωμα απο λεύκες και στάχυα. Φαγάδικο αριστερά και λίγο πιο κάτω ένα βενζινάδικο. Τα φώτα σε τυφλώνουν για λίγο και μετά μόνο αστέρια, φεγγάρι και η μουσική των FILM!!!

Γιατί δημιουργήθηκαν οι film; Ποιά αίσθηση και ποιά εντύπωση είχατε στο ξεκίνημα; Τι πιστεύετε τώρα; 
Γιατι δεν μπορέσαμε να πάμε κόντρα στην «τρέλα» μας..JΚαι γιατι, μέσα απ αυτό που κάνουμε, νιώθουμε να επικοινωνούμε πολύ πιο εσωτερικά και ουσιαστικά, με τον ίδιο μας τον εαυτό, μεταξύ μας και κατ επέκταση με το κοινό. Αυτό είναι πολύ μαγικό πράγμα. Χωρίς να έχει αλλάξει η βασική αίσθηση απο το ξεκίνημα της μπάντας, σίγουρα «προσγειώσαμε» τον εαυτό μας σε σχέση με πολλά πράγματα που σε κάνουν να βλέπεις πιο πολύ την ουσία, κι όχι για παράδειγμα αν θα κάνεις χρυσό ή πλατινένιο lp ή αν θα βγείς στην τηλεόραση ή αν θα σε γνωρίζουν στο δρόμο.. Κρατώντας τον ίδιο αμείωτο ενθουσιασμό, την ενέργεια που παίρνουμε ο ένας απο τον άλλον και τις επιρροές μας, θέλουμε να δοκιμάσουμε πολλά και διαφορετικά πράγματα και να συνεχίσουμε να μαθαίνουμε πως να ανατρέπουμε αυτό που είμαστε.



Τι συμβολίζει το συγκρότημα;Ο συμβολισμός,που είναι ουσιαστικά και η βασικότερη επιρροή μας, είναι τα films, ο κινηματογράφος. Στην χώρα μας, η μουσική βιώνει ίσως την μεγαλύτερη και πιο δημιουργική κρίση της.Τα sound tracks, οι ταινίες και γενικά η πιο cinematic και θεατρική αισθητική και αίσθηση, συνεχίζει και μας γοητεύει πολύ! Ο ήχος, η μελωδία και το beat είναι πολύ δυνατό και μαγικό σήμα. Μια σκηνή μπορεί να σε κρατάει με την ησυχία της ή με την ένταση και τον θόρυβο της και η μουσική μπορεί να κάνει και τα δύο εξίσου καλά.
Πόσο σας κουράζει η συνύπαρξη και η σκέψη της ομάδας; Η μουσική είναι ομαδική; Κάθε δυνατή, ωραία και σημαντική σχέση έχει τις δικές της ισορροπίες και τους δικούς της κώδικες. Υπάρχει και “κούραση” και “κόντρα”. Όπως υπάρχει και “ξεκούραση”, χαλάρωση και “αγκαλιά”. Όλες οι ομάδες είναι ,στην ουσία, ένα ιδιαίτερο και ξεχωριστό μείγμα απο πολλά διαφορετικά “συστατικά”. Η δημιουργία, η δύναμη και η ομορφιά, παράγονται κυρίως μέσα απ τις δυσκολίες, τις αναποδιές και τις “κόντρες”..αρκεί να υπάρχει ένα δυνατό, ΕΜΕΙΣ, πέρα απο κάθε εγώ. Δεν ξέρω αν η μουσική είναι ομαδική εξ ορισμού. Η ιστορία της μουσικής, νεότερη και παλαιότερη, σε πρώτο επίπεδο, μάλλον λέει οτι σε μεγάλο βαθμό, είναι και ατομική και ομαδική “δουλειά”. Όμως θεωρώ οτι δεν υπάρχει μουσική, σε καμία μορφή, χωρίς την ομάδα. Απο το στούντιο, μέχρι την συναυλία, μέχρι την δισκογραφία, μέχρι ο,τι μπορείς να σκεφτείς. Ως αυτοδίδακτος μουσικός, αν μπορώ να πώ κάτι με σιγουριά, είναι οτι η μουσική είναι το “εμείς”.Τουλάχιστον έτσι την έμαθα και έτσι την καταλαβαίνω.

Έχετε εξελιχθεί, έχετε αλλάξει η επαναλαμβάνετε ένα επιτυχημένο μουσικό μοτίβο;
Αισθάνομαστε και βιώνουμε αλλαγές, συνέχως. Αυτό πιστεύω βγαίνει και στην μουσική μας, αν κάποιος έχει παρακολουθήσει τους FILM, στους 3 δίσκους και τα 12 χρόνια που κάνουν μουσική. Θέλουμε κάθε δουλειά που κάνουμε να είναι καλύτερη και διαφορετική απο την προηγούμενη, όσο το δυνατόν περισσότερο και όσο το δυνατόν πιο ανατρεπτικά. Οπότε, νομίζω οτι και να υπήρχε κάποιο μοτίβο, θα το είχαμε σιγά σιγά καταργήσει. Η αίσθηση του ρίσκου και της «αποτυχίας», είναι πολύ μεγαλύτερο σχολείο απο την όποια επιτυχία. Άλλωστε το τι είναι επιτυχημένο ή όχι και πόσο, είναι μια μεγάλη και πολύ υποκειμενική κουβέντα.

Ποιό είδος μουσικής είναι εκτός μόδας; Εκτός μόδας… Δεν θέλω να σου απαντήσω με ερώτηση, αλλά θα στην κάνω…τι είναι μόδα; Ποιός την δημιουργεί; Πώς; Και τι προσφέρει η μόδα στην μουσική; Πέρα απο τα γνωστά που πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν με τον ένα τρόπο ή τον άλλο. Και αφού έκανα την ερωτησή μου, νομίζω οτι πλεόν δεν υπάρχει κάτι που να είναι εκτός μόδας, μιας και σχεδόν όλες οι εκφράσεις τις μουσικές, έχουν το δικό τους κοινό. Αν εννοείς τι προβάλλεται περισσότερο και οτι αυτό προβάλλεται είναι μόδα νομίζω οτι, πέρα απ την όποια διαπλοκή και θεωρία για την διατήρηση (με το ζόρι ή λόγω συγκυρίας..) συγκεκριμένων θεμάτων-θεαμάτων, πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που θα εντυπωσιάζονται και θα ακολουθούν απλά τα νούμερα και τους αριθμούς και κάποιοι άλλοι που θα θέλουν να το παιδεύουν πιο πολύ και να επιλέγουν το να ψάχνουν και να ψάχνονται.

Η μουσική σας είναι παράπονο, έρωτας, αντίδραση ή συντροφιά;Πολλές φορές μας έχουν πεί οτι είναι κάτι απο όλα αυτά ή όλα αυτά μαζί. Σαν ακροατής, είμαι ο πιο ακατάλληλος να σου απαντήσω σε αυτό. Απο διάφορα comments και παρατηρήσεις, φίλων και fans της μπάντας, όλα αυτά τα χρόνια, έχω ακούσει πολύ συγκινητικά και όμορφα πράγματα..και πέρα απο το οτι μας τιμά, είναι τόσο όμορφο να βλέπεις, να νιώθεις και να ακούς, οτι αυτό που κάνεις έχει την δύναμη και τον τρόπο, να επικοινωνήσει τόσο εσωτερικά και να «ξεκλειδώσει» λέξεις και συναισθήματα. Η μουσική ίσως είναι η μοναδική απο τις τέχνες, που μπορεί να προχωρήσει τόσο πολύ, πέρα απ τις άμυνες, τις ανασφάλειες και τις προκαταλήψεις, που πάνω τους χτίζεται η ψευδαίσθηση της αφθονίας και της «παντοδυναμίας» μας ως είδος.. Η μουσική, είναι μεγάλη μαγεία..!

Ένας άνθρωπος μαθαίνει μέσα απο τη μουσική;
Κατ αρχάς, βιολογικά, ακόμα και ως έμβρυο, ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται, πολλά περισσότερα απο το χώρο, μέσω του ήχου.. Όλοι μπορούμε να νιώσουμε το beat κάποιου κοματιού, γιατι όλοι μας επι 9 μήνες, κολυμπάγαμε στο σκοτάδι με οδηγό και παρέα, το πιο όμορφο beat. Ο άνθρωπος ζεί και μαθαίνει μέσα απο την μουσική απο πολύ πολύ μικρός. Η μουσική είναι ένα ζωντανό πράγμα, που μας κάνει παρέα, απ όταν θυμόμαστε τον εαυτό μας. Κι αυτό συμβαίνει διότι ο ήχος είναι ένα ζωντανό πράγμα που έχει δικό του χαρακτήρα και τη δική του συμπεριφορά. Μεταφέρει και ζωντανεύει την μουσική. Σίγουρα μαθαίνουμε μέσα απ την μουσική. Τον εαυτό μας, πρώτα απο όλα αλλά και τους γύρω μας. Αυτή είναι και η μαγεία του σινεμά, η μουσική με την εικόνα και την κίνηση και το πως συνυπάρχουν. Μαθαίνουμε πρώτα απο όλα να συνυπάρχουμε, να ακούμε, ακόμα και να μιλάμε, να βλέπουμε και να θυμόμαστε. Κυρίως να μην φοβόμαστε να νιώθουμε και να ζούμε.

Ποιοί σας επηρεάζουν και διαμορφώνουν, άθελα τους, τη μουσική σας;
Μου αρέσει έτσι όπως το διατυπώνεις. Όντως, έτσι δουλεύει αυτό. J. Είναι πολλοί και πολύ δημιουργικοί όλοι τους. Απο τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, τον Morricone, τον Jarre, τον Cooder, τον Mertens, μέχρι τους Daft Punk, Radiohead, Blonde Redhead, Air, Justice, Talking Heads, Sigur Ros, PJ Harvey, Nick Cave, o Waits και τους Kent, Cure και πιο παλιούς όπως τους Zepellin και άλλους πολλούς, που σεβόμαστε..«ζηλεύουμε» και θέλουμε να «κλέψουμε».  

Ποιές είναι οι πιο σημαντικές σας μουσικές στιγμές; Σίγουρα η ηχογράφηση του πρώτου μας lp, τα opening acts σε καλλιτέχνες που θαυμάζουμε, τα live του εξωτερικού με αποκορύφωμα το Iceland Airwaves πέρυσι, αλλά και τα πρώτα live στο An Club. Παράλληλα, θεωρώ και σημαντικές και μουσικές στιγμές, την γνωριμία με τους Μανώλη Αγγελάκη, Στάθη Ιωάννου, Χρήστο Λαϊνά, Δημήτρη Παπαθανασίου, Θοδωρή Οικονόμου, Κώστα Αντωνόπουλο και Περικλή Πιλαβά. Τα είπαμε και πρίν, η μουσική είναι team work.

Τι είναι αυτό για το οποίο δεν θα γράφατε ποτέ κάποιο τραγούδι;Δεδομένου οτι η καθημερινότητα, έχει χιλιάδες αφορμές, σκηνές, σκέψεις, εικόνες, χρώματα, ήχους και γεγονότα, δεν μπορώ να αποκλείσω κάτι, όπως και δεν μπορώ να σου πώ συγκεκριμένα, μιας και έχουμε συνηθήσει να γράφουμε πιο συμβολικά, εσωτερικά και υποκειμενικά συναισθηματικά. Τα πάντα μπορεί να δώσουν μια αρχή, μια έμπνευση. Πάντως σίγουρα δεν θα γράφαμε ένα τραγούδι για κάποιο πολιτικό κόμμα, για κάποια εταιρία, δεν θα κάναμε ελληνικό στίχο για να παίζει πιο πολύ στα ραδιόφωνα και δεν θα φτιάχναμε μουσική για την τηλεόραση. Υπάρχει άλλωστε αρκετό υλικό για όλες τις παραπάνω περιπτώσεις.

Έμπνευση ή συνήθεια;Η έμπνευση συνηθίζει να έρχεται και να φεύγει ανάλογα την στιγμή και το πως νιώθεις εκείνη την στιγμή. Δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει η έμπνευση συνήθεια ή το ανάποδο, αλλά σίγουρα υπάρχει δημιουργία μέσα κι απο τα δύο. Νιώθεις πότε είσαι κοντά και πότε μπορείς να προχωρήσεις την ιδέα.

Πόσο έχετε μετανιώσει για πράγματα που δεν έχετε δοκιμάσει;Η αλήθεια είναι οτι, ευτυχώς, δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν έχουμε δοκιμάσει. Κι απο την άλλη είμαστε σχεδόν πάντα πολύ απορροφημένοι με αυτό που κάνουμε και η σκέψη είναι πως θα το κάνουμε καλύτερα. Ίσως το οτι δεν έχουμε ακόμα καταφέρει ή απλά δεν έτυχε, να γράψουμε μουσική για μια ταινία μεγάλου μήκους. Θα δείξει..

Πόσες ώρες θα αντέχατε πάνω στη σκηνή;Έχουμε περάσει πάρα πολλές ώρες πάνω στην σκηνή, κι εδώ και στο εξωτερικό. Πάντα, όταν κατεβαίναμε στο τέλος του live, θέλαμε να κρατούσε κι άλλο και είναι ένας απο τους λόγους που μας αρέσει, όποτε μας φώναζουν για encore.  Είμαστε «εθισμένοι» με το stage, αλλά δεν θα κάναμε ένα gig εκτός του concept που έχουμε σκεφτεί απο την αρχή.

Τι σας δυναμώνει και τι σας αποθαρρύνει;Παίρνουμε δύναμη απο αυτό που κάνουμε. Απο τη μουσική, τους φίλους και το κοινό που μας ακολουθεί χρόνια στα live και στα lp’s. Είναι πολύ ενθαρρυντικό το οτι έχουν αλλαξει πολλά στην μουσική σκηνή της χώρας και της πόλης. Υπάρχουν ξανά πολύ αξιόλογες και δημιουργικές ανεξάρτητες εταιρίες (χαρακτηριστικό παράδειγμα η Inner Ear Recs!), πολλοί νέοι χώροι για live και κυρίως πολλά και καλά νέα συγκροτήματα. Επίσης είναι σημαντικό το οτι ο κόσμος το παρακολουθεί, γεμίζει τα live και ασχολείται με την μουσική περισσότερο. Αν υπήρχε πραγματικό ενδιαφέρον και στήριξη απο τα ΜΜΕ, θα κάναμε μια εντελώς διαφορετική κουβέντα. Και κάπου εδώ ξεκινάνε αυτά που κάπως μπορούν να με αποθαρρύνουν..Απο τη μια υπάρχει η καλή δουλειά των νέων καλλιτεχνών και απο την άλλη οι συντεχνίες ραδιοφώνων, τηλεοπτικών σταθμών-εκπομπών, περιοδικών με ρυθμιστές τους διαφημιστές και τα κανάλια, στο πόσο και απο τι θα παρουσιαστεί ευρέως πιο έξω για να μπορέσει να γίνει κομάτι της καθημερινότητας και να αφομοιωθεί ως πολιτιστικός λόγος. Είναι απογοητευτικό να βλέπεις παραδοσιακά-κλασικά ραδιόφωνα όπως ο Rock FM, να έχουν μετατραπεί σε πρόχειρα κακόγουστα κακέκτυπα «hill billy» σταθμών της ενδοχώρας της Αμερικής, με full παλιατσούρα και καμία παρουσία ή συμμετοχή στην παρουσίαση των local acts, μόνο και μόνο επειδή είναι ελληνικές παραγωγές. Πόσο μικροαστικό και μίζερο είναι κάτι τέτοιο; Να μην παίζεις (εκτός ίσως λίγων επιλογών μέσα απο συναλλαγή και οδηγία απο τις διαφημιστικές εταιρείες) πολύ ωραία bands της πόλης σου και να μην ενημερώνεις τους ακροατές για το τι καινούργιο, τι αξιόλογο παίζει στην πόλη; Πόσα ραδιόφωνα παίζουν ελληνικά συγκροτήματα αυτή την στιγμή; Με ποιά συχνότητα; Υπάρχουν εκπομπές; Αν ακούς ραδιόφωνο με μουσικό κριτήριο, αυτή την στιγμή στην Αθήνα (με εξαίρεση 2-3 σταθμούς ίσως) δε μπορείς καλά καλά να καταλάβεις τι μέρα της εβδομάδας είναι. O αυτισμός των ΜΜΕ, δεν είναι ούτε τυχαίος, ούτε κρυφός. Αυτό είναι όντως και απογοητευτικό και αποθαρρυντικό, άσχετα αν πρέπει όλοι μαζί να τους γράφουμε και να ψαχνόμαστε. Καλά για την τηλεόραση δεν θα πώ..απλά τα ίδια και χειρότερα..θα αρκεστώ να πώ μόνο οτι πρόκειται για τελειωμένη υπόθεση...όλος ο μουσικός (και μη..) «πολιτισμός», αναλώνεται και «δημιουργεί» μέσα απο τα talent shows & reality, τις αρπαχτές, την προχειρότητα, την κακογουστιά, τα μονοπώλεια, την ευκολία, την εμμονή “καλά να περνάμε να διασκεδάζουμε”, χαζόγελα και λιγο απο όλα να κολλάει παντού κλπ κλπ...Στο τέλος καταλήγουμε ο «παράδεισος» του συνταξιούχου, του «καμμένου» και του, απο σπόντα έτυχε «να περάσω απ την γειτονιά σας», ξένου καλλιτέχνη..και τον ακριβοπληρώνουμε κιόλας...!! Όλα αυτά, πραγματικά, δημιουργούν μεγάλο κενό στην επικοινωνία μιας ολόκληρης γενιάς δημιουργών με το κοινό τους, τους φίλους αυτής της μουσικής που γουστάρουν και ψάχνουν. Για αυτό και αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια και μπράβο, σε όλα τα παιδιά του internet media (μουσικά sites, περιοδικά, ραδιόφωνα, blogs όπως και στο δικό σου blog, Dark Chocolate – κ.λ.π) που ψάχνουν και ψάχνονται. Τα πράγματα έχουν ευτυχώς αλλάξει και συνεχίζουν να αλλάζουν.

Τι ετοιμάζετε; Πρός το παρόν, πάμε λίγο slow και μαζεύουμε υλικό. Δουλεύουμε λίγο για το επόμενο lp, συζητάμε κάποια live Ευρώπη και ίσως 2-3 Ελλάδα, για καλοκαίρι.





Σας αρέσει η μαύρη σοκολάτα;Πάρα πολύ! Κάνει καλό και στη διατροφή, λένε. Ιδανικά 2- 3 κομματάκια με ένα ποτηράκι Signet, Blade Runner στο pick-up και..ανοιχτό το Dark Chocolate για ανάγνωση. J


για τα μάτια του dark chocolate


Iceland by ETTEN

Iceland by ETTEN

Film your life... http://filmband.gr

Τετάρτη 6 Απριλίου 2011

NIP TUCK...Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ (VIDEO)












Έκανε λίγο modeling, λίγες φιλανθρωπίες, λίγα όνειρα και 52 πλαστικές. 
Η Cindy Jackson, ετών 55, κατάφερε να τα βάλει με την φύση και να βγει νικήτρια. 
Όπου έβλεπε χειρουργικό τραπέζι ξάπλωνε. 
Με νυστέρια και βελόνες προσπαθούσε να διαγράψει την παλιά της ζωή και να επαναπροσδιορίσει αυτό που είναι, αυτό που θα ήθελε να είναι.. Διαρκώς. 
Παράπονο δεν πρόλαβε να κάνει ούτε το βλέφαρο, ούτε το νύχι, ούτε το μικρό της δαχτυλάκι. Δεν άφησε τίποτα στην τύχη... Μόνο τον εαυτό της... 
Στα χέρια των γιατρών!!!  





Επίσκεψη κατ' οίκον: http://www.cindyjackson.com/bio/info_11.html
Η ζωή της σε cartoon http://www.youtube.com/watch?v=60xLY54uCD0




ΤΑ ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ, ΟΙ ΣΟΚΟΛΑΤΕΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΦΕΣ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ!


Το λογαριασμό

Ο πόλεμος δε γίνεται με τανκ και πολυβόλα. Αρκεί ένα λουκάνικο, ένας καφές ή λίγη σοκολάτα.  Διαβαθμισμένα έγγραφα των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών ΜΙ5 αποδεικνύουν οτι τελικώς των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. 
Η ναζιστική Γερμανία είχε προνοήσει, σε περίπτωση ήττας, να βάλει το τσουκάλι στην φωτιά και να βγάλει απο μέσα ωραιότατα λουκάνικα, καφέ και λαχταριστές σοκολάτες με δηλητήριο για να τα σερβίρει στους συμμάχους. 


Ο master chef τη γευστικής, αλλά θανατηφόρας αντίστασης,  ήταν ο «Λυκάνθρωπος», μια γερμανική οργάνωση αποτελούμενη από ναζί σαμποτέρ που είχαν σκοπό να ιδρύσουν το Τέταρτο Ράιχ, μετά την κατάρρευση του χιτλερικού καθεστώτος.
Απο τις καταθέσεις 4 πρακτόρων που συνελλήφθησαν, το Μάρτιο του 1945, απο τη ΜΙ5 προκύπτει οτι είχαν προμηθευτεί μια ειδική σκόνη, με εξαιρετικής ποιότητας δηλητήριο, για να πασπαλίσουν προιόντα ευρείας χρήσης όπως λουκάνικα, κόκκους καφέ και σοκολάτες. 

Eat, pray, die

Μόλις ο εχθρός άνοιγε το στόμα του αυτομάτως θα έσκαβε το λάκο του.Θα τίναζε και λίγα πέταλα για εντυπωσιασμό και έχετε γειά!!! 

Α! να μια βρυσούλα! 

Δευτέρα 4 Απριλίου 2011

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ Η LADY GAGA!

Στον απόηχο των γενεθλίων της κι ενώ τα κεράκια καίνε ακόμα η Lady Gaga μοιάζει να είναι το ανάλαφρο καλωσόρισμα της Άνοιξης.



Στο ξεκίνημα της (Just Dance), πνιγμένο σε αλκοόλ και υποσχόμενο sex, η Lady Gaga έμοιαζε να ασφυκτιά. Δεν χωρούσε στην εικόνα της.
Η έξαψη, η μανία της, να εξελιχθεί σε κάτι και μάλιστα γρήγορα ήταν εμφανής.
Το Just Dance ήταν το μοναδικό video clip που ταίριαζε σε μια πρωτοεμφανιζόμενη. Γιατί όσο περίεργο κι αν ακούγεται ΝΑΙ! η Lady Gaga έχει υπάρξει πρωτοεμφανιζόμενη. Μπορεί να νομίζεις οτι, με ένα μαγικό τρόπο, υπήρχε απο πάντα κρυμμένη σε μια ντουλάπα ή κάτω απο το μαξιλάρι σου αλλά οχι!!!  Μόνο που πολύ- πολύ σύντομα έγινε βετεράνος.
Η Gaga κοιμήθηκε star και ξύπνησε σύμβολο. Μας πήρε απο το πουθενά και μας σήκωσε… Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποιος που δεν ξέρει το ονομά της. Αν ο παππούς και η γιαγιά σε κάποιο απομακρυσμένο χωριό δεν έχουν αντικαταστήσει τη Madonna, τον Michael Jackson και την Coca Cola με αυτό το παπί που έγινε κύκνος.
Τους φαντάζομαι σε ένα χωράφι, έξω απο το πετρόχτιστο σπίτι, δίπλα στη βρύση να μιλάνε για τη Gaga. Κι εμείς στην πόλη έξω απο το Μετρό το ίδιο κάνουμε! Για φαντάσου
Να επηρεάζεις βρύσες, ραχούλες και Μετρό και η καριέρα σου να είναι τόσο μικροσκοπική σε διάρκεια αλλά ΤΟΣΟ μεγάλη σε ΟΛΑ!!!
Για να μην το λιβανίζουμε πολύ η Gaga υπάρχει για να γεφυρώνει το χάσμα των γενεών και να φέρνει τον κόσμο πιο κοντά.
Όπως ο χρυσός και τα πασχαλινά αυγά.. 

                

BACK TO BASICS...Mandolin Concerto in C RV 425: Allegro (1) by Vivaldi

Κυριακή 3 Απριλίου 2011

ΕΡΧΕΤΑΙ...ΟΙ FILM ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ DARK CHOCOLATE

music will do anything

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΖΛ ΤΗΣ ΚΑΙΤΗΣ ΓΑΡΜΠΗ


ΓΕΙΑ ΣΟΥ: Βόλτα κάτω απο παγωμένο ουρανό. Γκρίζα σύννεφα, θυμωμένη θάλασσα, κύματα που κάνουν θόρυβο ζωής πάνω σε βράχους. Στέκεσαι στην άκρη. Σηκώνεις το βλέμμα..Κοιτάζεις ψηλά!
ΣΤΙΧΟΣ: Στον έρωτα πως να προστατευτώ…

ΤΑ ΦΥΛΛΑ: Απόγευμα σε ένα πάρκο της παιδικής σου ηλικίας. Δασάκι, κλεφτά φιλιά, κορμοί δέντρων με χαραγμένα αρχικά. Άρωμα και σκόνη απο το χώμα που λέρωνε τα ρούχα σου 
ΣΤΙΧΟΣ: Οπου και να πήγα πάντα γύριζα εκεί…

ΟΙ ΚΑΘΑΡΙΣΤΗΡΕΣ: Διαδρομή στην Εθνική μέρα μεσημέρι. Αχνός ήλιος, ραδιόφωνο που κάνει παράσιτα σε εκκλησιαστικούς σταθμούς. Ανοιχτό παράθυρο. Ο αέρας μυρίζει δάσος, πέτρα και καπνό απο τα εργοστάσια στην άκρη του δρόμου.
ΣΤΙΧΟΣ: Πέφτει στο αμάξι μέταλλο η βροχή…


ΟΛΑ ΣΤΑ ΖΗΤΗΣΑ: Bράδυ σε αυλή με αγιόκλημα. Μια φωτιά καίει στο στήθος. Ποτήρια ψηλά, κρασί, αργά βήματα και απο μέσα να ακούγεται το γραμμόφωνο. Ήχος ατέρμονης ζωής.
ΣΤΙΧΟΣ: Τα άπειρα έδωσα και πήρα τα λιγοστά.

ΕΓΩ: Μπάνιο στην Πανσέληνο. Κιθάρες, δάδες με φωτιές και βρεγμένα σώματα. Χαρούμενα πρόσωπα, αγκαλιές και στο βάθος φώτα που λάμπουν σαν αστέρια. Αστέρια πεσμένα στη γη.
ΣΤΙΧΟΣ: Εγώ έγινα τώρα εσύ. Εσύ που αγάπησα πολύ


ΨΕΜΜΑΤΑ: Στο διαμέρισμα που μοιραστήκατε, Ανοιχτές πόρτες, μαζεύεις σε κουτιά αυτά που δεν θέλεις να ξεχάσεις. Ο αέρας στις κουρτίνες, παγωμένο μωσαικό και ρούχα που μυρίζουν λεβάντα
ΣΤΙΧΟΣ: Ποτέ μου δε σε πίκρανα, ποτέ σου δε με γλύκανες

ΣΥΝΝΕΦΑ: Απόγευμα Κυριακής στο κέντρο της πόλης. Περαστικοί, άδειες στοές, σύννεφα και άρωμα απο την άσφαλτο καθώς πέφτουν μικρές σταγόνες βροχής. Βιτρίνες, πεταμένες εφημερίδες μαγαζιά σε στενά δρομάκια. Γεμάτα μπαχάρια και κατανόηση
ΣΤΙΧΟΣ: Πήγαινα και στεκόμουνα πάντα δίπλα του και μπροστά ο γκρεμός

ΡΟΜΠΟΤ: Ντισκοτέκ της δεκαετίας του 80. Πολύχρωμα φώτα, ανυπόμονα χάδια, στριμωγμένα ποτά και κραγιόν. Απ έξω μηχανάκια, οι δανεικές γόβες της μαμάς και μπουφάν με στάμπες
ΣΤΙΧΟΣ: Έτσι στο δέρμα έχει γραφτεί. Δάχτυλα να ψάχνουν το κορμί

ΤΑ ΗΧΕΙΑ: Συναυλία. Μπροστά για να ακουμπάμε τα κάγκελα. Ο ήχος περνάει στο αίμα μας. Ο αέρας κολλάει, τα χέρια ιδρώνουν, πέφτει η νύχτα και πίνεις νερό απο ένα παλιό χτυπημένο παγουρίνο
ΣΤΙΧΟΣ: Δεν ζητάω την αλήθεια μόνο ένα ψέμα σου 



ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ ΡΙΞΕ ΧΡΥΣΑΦΙ: Απόγευμα στο λιμάνι. Βιαστικές αγκαλιές, αλμύρα, ουρές ανθρώπων που θέλουν να αποδράσουν. Παιδιά πάνω σε ποδήλατα και λιωμένα παγωτά. Πέφτει ο ήλιος, ανάβει ο έρωτας.
ΣΤΙΧΟΣ: Σε είχα χάσει πριν να ‘ρθεις

ΣΚΕΨΕΙΣ: Στο πρώτο σου διαμέρισμα. Ο ήλιος πέφτει στο σαλόνι. Ανοιχτή τηλεόραση, ραδιόφωνο, καπνός τσιγάρου, παιδιά που παίζουν ποδόσφαιρο στον ακάλυπτο. Προσπαθείς να δεις τον ουρανό. Ηλιοβασίλεμα
ΣΤΙΧΟΣ: Οι σκέψεις είναι δάκρυα και πάνω μου κυλάνε

Η ΓΥΜΝΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ELIZABETH TAYLOR (NAKED)

elizabeth taylor

Ο ηθοποιός και φωτογράφος Roddy McDowal φωτογράφησε την 24χρονη Elizabeth Taylor. 
Το 1956 η Liz χάρισε την φωτογραφία στον αρραβωνιαστικό της Michael Todd 
Όταν αυτός σκοτώθηκε, κατα τη διάρκεια μιας καταιγίδας στο Mexico, η φωτογραφία πέρασε στην κατοχή της βοηθού της Taylor 
Το 1980 ο συλλέκτης Jim Shaudis αγόρασε το ''ντοκουμέντο'' .
Aποφάσισε να τη δώσει στη δημοσιότητα για να τιμήσει μάλλον  τη μνήμη της Elizabeth Taylor...Amen! 

Τετάρτη 30 Μαρτίου 2011

Η ΓΝΗΣΙΑ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ MARILYN MANSON ΚΑΙ ΤΗΣ BRITNEY SPEARS?

Ο Γιάννης Βλαχογιάννης ανακάλυψε την Porcelain Black 

mixed and sexy 
Τι θα γινόταν αν μια βροχερή νύχτα ο Marilyn Manson συναντούσε τυχαία την Britney Spears σε μια σουίτα κι αποφάσιζαν να περάσουν την νύχτα με πολύ κουβέντα κι άφθονο κρασί; Θα συζητούσαν για τους κόσμους τους, για την μουσική (ο Marilyn θα αποκάλυπτε ποιο είναι το αγαπημένο του Britney video κι αυτή θα γελούσε ναζιάρικα) και θα έψαχναν να βρουν ποια σημεία τους ενώνουν και πως θα έμοιαζαν τα παιδιά τους αν είχαν γνωριστεί παλιότερα! Την βραδιά εκείνη θα γεννιόταν η Alaina Beaton, ένα όμορφο κι αντιδραστικό κοριτσάκι που στο σχολείο τα άλλα κοριτσάκια (βγαλμένα από την τυπική Αμερικάνικη οικογένεια, ντυμένα στα ροζ) θα το αποκαλούσαν φρικιό επειδή τα αχτένιστα μαλλάκια του θα ήταν δίχρωμα (black+white), θα γελούσαν μαζί της μα θα έφευγαν τρέχοντας την ώρα που θα ερχόταν ο μικρός και τρομακτικός (για τις μικρές Αμερικανίδες πριγκίπισσες) Lil Wayne, κολλητός την Alaina. Κι εννέα χρόνια μετά, η Alaina ως Porcelain Black πια, θα περνούσε μπροστά από τις μίζερες συμμαθήτριες της, θα τους έδειχνε το δάχτυλο της (αυτό που αγαπά να δείχνει) και θα έπιανε μικρόφωνο! Κι έτσι θα ανακαλύπτανε όλοι την Porcelain BlackΤο νέο πολύ hot κορίτσι της μουσικής!


Γεννημένη 1 Οκτωβρίου του 1985 η Alaina ανακάλυψε από μικρή την μουσική. Στα 18 μπορούσε να τραγουδά, να ραπάρει και να χορεύει αλλά κανείς δεν μπορούσε να πάρει σοβαρά μια λευκή και ξανθιά γυναίκα που ήθελα να τα βάλει με το ραπ. Κι όμως κατάφερε μέσα σε 4 λεπτά και 36 δεύτερα να τραγουδήσει για την αδικία του να μην σε παίρνουν σοβαρά αλλά και για τον πρώην σύντροφο της, να αλλάξει τα μαλλιά της κι έτσι απλά να γίνει η βασική τραγουδίστρια του group Porcelain and the Tramps. Από εκείνη την στιγμή ο κόσμος της θα άλλαζε με γρήγορο ρυθμό κι η τύχη θα ήταν με το μέρος της! Βρήκε κατευθείαν τον Manager της κι όλα τα άλλα είναι ιστορία! Άφησε πίσω το πρώτο group, δημιούργησε ένα νέο (Porcelain Black ) με ένα και μοναδικό μέλος (τον εαυτό της), υπέγραψε με την Universal και στις 29 Μαρτίου του 2011 κυκλοφόρησε το πρώτο της single με την συμμετοχή του Lil Wayne (κάτι που μετράει πολύ) και τίτλο This Is What RockN Roll Looks Like! Το καλοκαίρι θα είναι έτοιμο και το ντεμπούτο album της κι όλοι οι fan (που είναι ήδη πολλοί και καλοί) το περιμένουν με αγωνία! Το πρώτο της video είναι glam, rock, pop, stylish….. είναι αυτό που η Porcelain Black είναι! Και σίγουρα ο μπαμπάς Marilyn κι η μαμά Britney είναι πολύ περήφανοι για το τέκνο τους! 

Η ΠΙΟ ΣΕΞΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ, Ο ΠΗΤΕΡ ΠΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΑΠΟ ΜΠΑΝΑΝΕΣ!

Sexist
Peter Pan
Τη στιγμή που μια vintage διαφήμιση προτείνει στο αντρικό κοινό γυναικεία κεφάλια που δεν αντιμιλάνε, μόνο με $2.98, ο Έλληνας πρωθυπουργός εμφανίζεται αισιόδοξος.
Η παρουσία του στη Σύνοδο των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών ευρωβουλευτών ‘’ανέδειξε’’ τα υλικά που ζύμωσαν, επιτυχώς, γενιές και γενιές Ελλήνων. Διαφάνεια, κοινωνική δικαιοσύνη και δημοκρατική διακυβέρνηση.
Είναι απορίας άξιον που εμείς ζούμε στην Ελλάδα και ο Πρωθυπουργός σε μια διπλανή χώρα…την χώρα του Ποτέ!
Περιμένουμε, με άκρατο ενθουσιασμό, την κινηματογραφική πρεμιέρα του SCREAM 4 ( 14 Απριλίου 2011). Ίσως φταίει η κοινωνική δικαιοσύνη, έτσι γαλουχήθηκε η γενιά του ’80 ή το ότι με κάποιο διεστραμμένο τρόπο θα θέλαμε να γίνουμε κεφάλια με $2.98 το κομμάτι μήπως και γλιτώσουμε.
Δεν αντιμιλάμε που δεν αντιμιλάμε ας βγάλουμε τουλάχιστον λίγα λεφτά.







81ο Σαλόνι Αυτοκινήτου Γενεύης
Βεβαίως με ελάχιστα χαρτονομίσματα και κέρματα δεν αγοράζεις αυτοκίνητο,απο αυτά που παρουσιάστηκαν στο 81ο σαλόνι αυτοκινήτου της Γενεύης, αλλά μη σκάς…Αγοράζεις σεμεδάκια, σουβέρ και πλαστικό κοκοφοίνικα για το σαλονάκι της μαμάς.
Την ίδια στιγμή η Pj Harvey ξεροσταλιάζει στο κρύο με μια βουκολική διάθεση και τρεμάμενα φωνητικά, το Εθνικό θέατρο της Βουδαπέστης σε χαιρετάει και ερευνητές στη Βραζιλία θέλουν να φτιάξουν αυτοκίνητα απο μπανάνες, ακτινίδια και ανανάδες.

Γίνε αυτοκίνητο 
Ονειρεύονται να δημιουργήσουν μια νεα γενιά υλικών για την κατασκευή υπερανθεκτικών εξαρτημάτων, αμαξωμάτων αλλά και τμημάτων κινητήρα.
Η ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου του Σάο Πάολο, με αρχηγό τον δρ. Αλσίδες Λεάο, υποστηρίζει οτι η ανθεκτικότητα των πλαστικών μερών ενός αυτοκινήτου μπορεί να ενισχυθεί με μικροσκοπικές φυτικές ίνες απο φρούτα.






Εθνικό Θέατρο Βουδαπέστης

Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011

Η ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ LEON ''Η ΓΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗ ΓΗ''

O LEON ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΕΝΟΣ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ 


Παίρνεις βαθιά ανάσα και πέφτεις στο νερό. 
Το κύμα σου κόβει την ανάσα, κοιτάζεις τον ήλιο που κάτω απο την θάλασσα μοιάζει με ουράνιο τόξο. Στις άκρες του κουβαλάει θησαυρούς και μουσική. Θέλεις να κολυμπήσεις...νιώθεις ζωντανός. 
Καλοκαίρια στην άμμο, φεγγάρια και ξαφνικά τρέχεις στον αγρό της εφηβικής σου ηλικίας. Σύννεφα, παγωμένος αέρας, σπασμένα κλαδιά, βρεγμένο χώμα. Το μόνο που σε σώζει είναι ο θησαυρός και η μουσική που έχεις φυλάξει απο το ουράνιο τόξο της παιδικής σου ηλικίας αλλά και το γιουκαλίλι του León 





Η μουσική ήταν μια συνειδητή επιλογή ή απλώς προέκυψε;
Ήταν πάντα για εμένα ένας τρόπος να ικανοποιώ την ανάγκη μου για έκφραση και αργότερα, συνειδητά, έγινε αυτό με το οποίο ήθελα να ασχοληθώ.

Είσαι άνθρωπος που πιστεύει στο τυχαίο ή στο μοιραίο;
Πιστεύω οτι υπάρχει το τυχαίο ή το μοιραίο όπως λέτε,αλλά δεν επιτρέπω σε αυτήν τη σκέψη να επηρρεάζει τη ζωή μου.Σε μεγάλο βαθμό,την τύχη μας την δημιουργούμε εμείς με τις πράξεις μας.

Υπάρχουν περισσότερες καλές ή κακές στιγμές στη μέχρι τώρα μουσική σου προσπάθεια;
Μέχρι τώρα,οι καλές στιγμές είναι μακράν περισσότερες.Οι κακές στιγμές ήταν λίγες αλλά με έχουν βοήθησει να μάθω.

Ποιοί στέκονται δίπλα σου και σε στηρίζουν; Ποιοί σε νοιάζονται;
Οι φίλοι μου,η οικογένεια μου και οι άνθρωποι που πιστεύουν σε μένα και την μουσική μου.

TIMELESS BEAUTY
Εσύ νοιάζεσαι περισσότερο για τον εαυτό σου ή για τους άλλους; Για ποιόν γράφεις μουσική;
Αυτό είναι ένα πολύ δύσκολο ερώτημα το οποίο δεν νομίζω πως μπορώ να απαντήσω.Πιστεύω πως κανείς δεν μπορεί να το απαντήσει γνωρίζοντας πραγματικά.Μπορώ να πώ μόνο πως νοιάζομαι για τους άλλους ανθρώπους και είναι η κύρια πήγη της έμπνευσης μου.Στο ερώτημα “για ποιόν γράφω μουσική” θα έλεγα και για τους δύο.

Ποιοί ακούνε τα τραγούδια σου και σε ποιά περίσταση ταιριάζουν περισσότερο; Γιορτή, έρωτα, μοναξιά ή αντίδραση;
Δεν ξέρω ποιοί ακούνε τη μουσική μου,δεν μπορούν να μπούν σε κάποια ειδική κατηγορία και να σας πώ την αλήθεια,χαίρομαι ιδιαίτερα γι αυτό.Από την αρχή ένιωθα την ανάγκη να κάνω μουσική που δεν θα έχει σκοπό να αποκλείσει κανέναν.Τα τραγούδια του δίσκου είναι αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους,υπάρχουν μέσα κομμάτια που μιλούν για το θάνατο άλλα για έρωτα,για ταξίδια και για στιγμές ανεμελιάς και ευτυχίας.

Πάνω στη σκηνή ξεσκάς ή αγχώνεσαι για αυτό που πρέπει να γίνει για να είναι όλα σωστά και αψεγάδιαστα;
Γενικά νιώθω όμορφα στην σκηνή και όσο η μπάντα παίζει και γίνεται καλύτερη,τόσο απελευθερώνομαι και το απολαμβάνω.Το άγχος για να γίνουν όλα σωστά φυσικά και υπάρχει αλλά σταματάει όταν αρχίζει η συναυλία.

Σου αρέσουν τα λάθη, τα επιτρέπεις στον εαυτό σου; Τι έχεις μάθει απο αυτά που έχεις κάνει;
Είμαι αρκετά αυστηρός με τον εαυτό μου και αυτό δεν είναι πάντα καλό.Υπάρχουν στιγμές που πρέπει να επιβραβεύεις τον εαυτό σου.Προσπαθώ να μαθαίνω απο τα λάθη μου και να τα διορθώνω και σε αυτή την περίπτωση μπορείς μετά να γυρίζεις πίσω και να λές οτι και τα λάθη άξιζαν γιατί σε έκαναν καλύτερο.
  
Η μουσική είναι θέμα λογικής ή συναισθήματος;
Είναι συνδυασμός και των δύο.Απλώς για μένα,στον κόσμο μας,το συναίσθημα στη μουσική είναι πιο σπάνιο,πιο πολύτιμο και πιο δύσκολο.

AWAKE
Eίσαι επαναστάτης ή βολεύεσαι;
Δεν θέλω να χρησιμοποιήσω αυτήν την λέξη,γιατί ποιός πραγματικά ξέρει τι σημαίνει; Δεν βολεύομαι πάντως.Με απασχολούν οι καταστάσεις γύρω μου και θα ήθελα να δώ να αλλάζουν αρκετά πράγματα.

Ποιός είναι αυτός που σου κάνει την πιο αυστηρή κριτική;
Ο εαυτός μου κατ’αρχήν και δύο ή τρία άτομα που μου λένε πάντα την αλήθεια και γνωρίζουν αυτό που κάνω.

Είσαι απαιτητικός; Επιβάλλεσαι στις συνεργασίες σου ή σε ‘’παρασύρουν’’ οι άλλοι;
Σαν άνθρωπος δεν είμαι καθόλου αυταρχικός.Όσον αφορά την μουσική μου όμως είμαι ιδιαίτερα απαιτητικός με όλους τους ανθρώπους που συνεργάζομαι και θέλω να γίνονται τα πράγματα όπως τα προγραμματίζω.Πάντα σεβόμενος τους άλλους.

Τι ετοιμάζεις;
Θα συνεχίσω με τις συναυλίες στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις και αρχίζω να δουλεύω νέα κομμάτια.

Περισσότερα όνειρα ή περισσότερες πράξεις; 
Περισσότερα όνειρα που να γίνονται πράξη.

Τι σου θυμίζει η γεύση μιας μαύρης σοκολάτας;
Την γή.Έχει μια γεύση αληθινή,αδιαπραγμάτευτη και ισσοροπημένη.



Άκουσε, γνώρισε, δες... http://leonmuzik.com/

Φωτογραφίες 3&4 ΤΗΕΟ VRANAS